ณ บัด now เดี๊ยน หูฉีก
คิดถึงเค้ากันอ่ะป่าว
ไงค่ะ เพื่อนฝูง ได้ข่าวกันแล้วอ่ะดิว่าเรารถล้ม ( ใครไม่รุนี่แบบว่าเฉยมากมาย ) มันก็ไม่เชิงอ่ะในเมื่อไอบ้านั่นมันพรวดพราดเปิดประตูรถมา เราเลยชนปื๊ด ร่วงลงไปนอนเลย ดีน่ะมันรับผิดชอบแต่ก็เหอะ กว่าจะได้ตังค์ค่ารักษายังมีหน้ามาต่อแล้วต่ออีก อ่ะคิดดูคนเรา
ว่าแล้วเราก้อจะมาเล่าเหตูการณ์ตอนนอน 2 คืน 3 วันที่โรงบาลให้เพื่อน ๆ ฟังล่ะกาน
------ คืนแรกเลย เตียงข้าง ๆ เข้ามาตอน 5 ทุ่ม เมารถล้มมาเป็นครูที่วัดใหญ่ด้วย กรนตลอด พยาบาลถามว่าเปงไรมา ตอบว่าไรรุป่าว วูบล้ม โอ้ยอยากจะหัวเราะเป็นภาษาสเปน ( แต่ไม่รู้ทำไง ) ก้อที่แกวูบอ่ะเพราะแกเมา ดูตอบพยาบาลได้หน้าตาเฉยซะงั้น เฮ้อคนเรา
-------- คืนต่อมาพอไอเตียงวูบน่านมันกลับไปสอน (ดูคนเรายังสอนไหวอีกน่ะ) ก้อมีคนใหม่มานอนแทนน่าสงสารอ่ะ แต่แบบว่าญาติช่างนำมาซึ่งความรำคาญและนอนไม่หลับสุดสุด ยกกันมาทีหมดตระกูล แล้วมาทีก้อวุ่นวายยิ่งพวกเด็ก ประมาณ 5-6 ขวบนะ สุดยอด มาปีนเตียงเราเล่นซะงั้น คนจะหลับจะนอนก้อไม่ได้ อยากฆ่ามัน
- ----- ภาคกลางวันมั่ง ก็เตียงตรงข้ามเราอ่ะ เค้ามีอาการแบบว่าเอ๋อ ๆ ไง พอเวลาแม่เค้าไม่อยู่ก้อร้องไห้โวยวาย นอนไม่ได้อีกแล้วเดี๊ยน อยากฆ่ามัน ( ยิ่งอยู่ยิ่งอยากเป็น ฆาตรกร )
*-*-*-*- แล้วเราก็อยากเปลี่ยนเรื่องเล่า 555 ง่ายม่ะ
ตอนนี้กลับมาอยู่บ้านแล้ว แต่ อดไปโรงเรียน อดไปแย่งเพื่อน ๆ กินขนม อดอาหาร 5 หมู่แล้วอ่ะ
ตอนนี้เราใส่แว่นไม่ได้แล้วด้วย ใส่ทีมึนหัว โงนเงน แล้วมานจะอ๊วก เลยไม่อยากใส่
อืมใช่ใช่ อยู่บ้านนะ เอาแต่กินกับนอน แล้วไอที่กินนะ ก้อมีแต่เมนูไข่ เพราะว่าม่ได้กระเช้าไข่มาจากผู้ปกครองเด็ก ไปโรงเรียนอีกที่เพื่อนฝูงจำกันไม่ได้ชัวว์
ถ้าหายดีเมื่อไหร่นะ ต้องวิ่งลดอ้วนยกใหญ่ชัวว์ป๊าบ
อยากไปเรียนแล้ว เดี๋ยวมันเรียนไม่ทัน
เดี๋ยวค่อยมาเล่าใหม่ ตอนนี้มึนหัวอีกแล้ว เฮ้อ ทั้งวันเลย เออ พรุ่งนี้ตัไหมที่หูแล้นน๊า.............. ดีใจจัง
ป.ล. Thank you. ...... อาจารย์สมหวังนะค่ะที่ไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล แต่หนูดันหลับ
Thank you. ......... อาจารย์เกรียงไกร นะค่ะ ที่โทรไปหาแม่หนูเรื่องหนู
Thank you. ......... อาจารย์ พุ่มพวงนะค่ะที่ยอมเลื่อนสอบหนูกับชภิณกุญช์ อ่ะ
สุดท้าย
Thank you . .........เพื่อนๆ ทุกคนนะที่เป็นห่วงกัน รักพวกแกจัง ( ไป รร เมื่อไหร่เด๋วเอาของเยี่ยมไปให้กิน ) 555 ไอทัยมักไม่ลงทุน
posted by Takiya_nng @ 9:40 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home