คิดถึงเค้ากันอ่ะป่าว
ไงค่ะ เพื่อนฝูง ได้ข่าวกันแล้วอ่ะดิว่าเรารถล้ม ( ใครไม่รุนี่แบบว่าเฉยมากมาย ) มันก็ไม่เชิงอ่ะในเมื่อไอบ้านั่นมันพรวดพราดเปิดประตูรถมา เราเลยชนปื๊ด ร่วงลงไปนอนเลย ดีน่ะมันรับผิดชอบแต่ก็เหอะ กว่าจะได้ตังค์ค่ารักษายังมีหน้ามาต่อแล้วต่ออีก อ่ะคิดดูคนเราว่าแล้วเราก้อจะมาเล่าเหตูการณ์ตอนนอน 2 คืน 3 วันที่โรงบาลให้เพื่อน ๆ ฟังล่ะกาน------ คืนแรกเลย เตียงข้าง ๆ เข้ามาตอน 5 ทุ่ม เมารถล้มมาเป็นครูที่วัดใหญ่ด้วย กรนตลอด พยาบาลถามว่าเปงไรมา ตอบว่าไรรุป่าว วูบล้ม โอ้ยอยากจะหัวเราะเป็นภาษาสเปน ( แต่ไม่รู้ทำไง ) ก้อที่แกวูบอ่ะเพราะแกเมา ดูตอบพยาบาลได้หน้าตาเฉยซะงั้น เฮ้อคนเรา-------- คืนต่อมาพอไอเตียงวูบน่านมันกลับไปสอน (ดูคนเรายังสอนไหวอีกน่ะ) ก้อมีคนใหม่มานอนแทนน่าสงสารอ่ะ แต่แบบว่าญาติช่างนำมาซึ่งความรำคาญและนอนไม่หลับสุดสุด ยกกันมาทีหมดตระกูล แล้วมาทีก้อวุ่นวายยิ่งพวกเด็ก ประมาณ 5-6 ขวบนะ สุดยอด มาปีนเตียงเราเล่นซะงั้น คนจะหลับจะนอนก้อไม่ได้ อยากฆ่ามัน - ----- ภาคกลางวันมั่ง ก็เตียงตรงข้ามเราอ่ะ เค้ามีอาการแบบว่าเอ๋อ ๆ ไง พอเวลาแม่เค้าไม่อยู่ก้อร้องไห้โวยวาย นอนไม่ได้อีกแล้วเดี๊ยน อยากฆ่ามัน ( ยิ่งอยู่ยิ่งอยากเป็น ฆาตรกร )*-*-*-*- แล้วเราก็อยากเปลี่ยนเรื่องเล่า 555 ง่ายม่ะ ตอนนี้กลับมาอยู่บ้านแล้ว แต่ อดไปโรงเรียน อดไปแย่งเพื่อน ๆ กินขนม อดอาหาร 5 หมู่แล้วอ่ะ ตอนนี้เราใส่แว่นไม่ได้แล้วด้วย ใส่ทีมึนหัว โงนเงน แล้วมานจะอ๊วก เลยไม่อยากใส่อืมใช่ใช่ อยู่บ้านนะ เอาแต่กินกับนอน แล้วไอที่กินนะ ก้อมีแต่เมนูไข่ เพราะว่าม่ได้กระเช้าไข่มาจากผู้ปกครองเด็ก ไปโรงเรียนอีกที่เพื่อนฝูงจำกันไม่ได้ชัวว์ถ้าหายดีเมื่อไหร่นะ ต้องวิ่งลดอ้วนยกใหญ่ชัวว์ป๊าบอยากไปเรียนแล้ว เดี๋ยวมันเรียนไม่ทัน
เดี๋ยวค่อยมาเล่าใหม่ ตอนนี้มึนหัวอีกแล้ว เฮ้อ ทั้งวันเลย เออ พรุ่งนี้ตัไหมที่หูแล้นน๊า.............. ดีใจจังป.ล. Thank you. ...... อาจารย์สมหวังนะค่ะที่ไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล แต่หนูดันหลับ Thank you. ......... อาจารย์เกรียงไกร นะค่ะ ที่โทรไปหาแม่หนูเรื่องหนู Thank you. ......... อาจารย์ พุ่มพวงนะค่ะที่ยอมเลื่อนสอบหนูกับชภิณกุญช์ อ่ะสุดท้าย
Thank you . .........เพื่อนๆ ทุกคนนะที่เป็นห่วงกัน รักพวกแกจัง ( ไป รร เมื่อไหร่เด๋วเอาของเยี่ยมไปให้กิน ) 555 ไอทัยมักไม่ลงทุน
.0.jpg)
